Słownik etymologiczny języka polskiego/chęchy

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

chęchy, ‘zarośla’, od szelestu, por. chachmęci; więc pień chach-, chąch-; ale cerk. chuchnati (z ą), słowień. chochnjati, używa się tylko o ‘głosie, mruczeniu przez nos’.