Słownik etymologiczny języka polskiego/canka

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

canka (mylnie czanka), ‘sztaba u wędzidła końskiego’, w 16. i 17. wieku; tak samo czes. cańk, od czes. cán, ‘sztaba’, z niem. Zain, ‘sztaba’; por. cajngult, o ‘złocie w sztabkach’.