Słownik etymologiczny języka polskiego/canka
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
| Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
| Data wyd. | 1927 |
| Miejsce wyd. | Kraków |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
canka (mylnie czanka), ‘sztaba u wędzidła końskiego’, w 16. i 17. wieku; tak samo czes. cańk, od czes. cán, ‘sztaba’, z niem. Zain, ‘sztaba’; por. cajngult, o ‘złocie w sztabkach’.
