Słownik etymologiczny języka polskiego/burda (walka)

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

burda, ‘walka’, ‘zapasy turniejowe’, dziś na uliczne zeszła; u Reja: »cnota z niecnotą zawsze ma burdę«, »burdę z sobą stoczyli«, w 16. i 17. wieku; burderz i bunderz (por. bindarz z viridarium), ‘rapier’; burdynk, ‘pojedynek’; w nazwach, Haraburda, Hałaburda; franc. bourde z bohord, bouhord, ‘turniej’, włosk. bigordo, niem. buhurdiren.