Słownik etymologiczny języka polskiego/bumaga

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

bumaga, bumażka, bumażnik, o ‘papierze’, ‘pieniądzu’, ‘pularesie’, po Rusi utkwiły w pamięci warszawskiej; te nazwy ‘bawełny’, bułg. serb. pamuk, ze Wschodu przyszły i najrozmaitsze przybrały w tej wędrówce kształty; przecież i bombiza (p.) wkońcu z tego urosło (z łac. grec. bombyx); z persk. panba, co z ind. pambak, ‘bawełna’, wyszło. Najrozmaitszych wędrówek i odmianek tego obcego słowa nie śledzimy; Ruś »chłopczatą bumagą« nazywa bawełnę.