Słownik etymologiczny języka polskiego/brzeg

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

brzeg, z prasłow. *berg, pierwotnie nie ‘kraj lądu’, lecz ‘wyniosłość’, ‘góra’, por. śląski Brzeg (Brieg); niem. Berg, ale to nie pożyczka: spólne to słowo obu językom, a co do g zamiast z (z powodu irańskiego barezah-, ‘góra’), por. gęś, gwiazda z takiem samem g słowiańskiem zamiast oczekiwanego z, albo barzo i brgo. Urobienia: wybrzeże, nadbrzeżny. U wszystkich Słowian tak — i w temże samem znaczeniu: cerk. brěg, rus. bierieg, czes. brzeh, serb. brijeg (czy tu i nazwa Priegnitz, niby Brzeżan?); awest. berez, ‘wysoki’; może i niem. Burg. Cerk. brěgynję, ‘nimfy’, może również ‘duchy górskie’, nie ‘brzeżne’.