Słownik etymologiczny języka polskiego/bryzgać

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

bryzgać, bryznąć, to samo co pryskać, prysnąć; u wszystkich Słowian tak samo, używa się o wybryznięciu (mleka); w czesk. obok bryzgati i bruzgati, serb. bruznuti, bruzdati, ‘lać się’: więc chyba urobienia od owego bruj (jest i u nas narzeczowe bruić, bruj, o ‘moczu’), cośmy pod brudem poznali. Rzeczownik bryzg, w bryzgi, na Rusi brjazgi, brjuzgat’, brjuzżat’, ‘mruczeć’, kaszub. brzażdzić, ‘szumieć’: wokalizacja chwiejna.