Słownik etymologiczny języka polskiego/bre-

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

bre-, liczna, poczęści zupełnie przestarzała francuszczyzna dawnych powieści (powtarzająca się i u Turgieniewa), np. bregiet (nie breglet), o ‘zegarkach Szwajcara Bregueta’, breterstwo, ‘pojedynkomanja’, bretteur (tytuł noweli Turgieniewa); breloki i berloki, franc. breloque i berloque, ‘ozdóbki u zegarka’; brazole i brezole, niem. Brisolet, ‘kotleciki’, serb. briżolica, z wenec. brisiola, włosk. braci(u)ola, ‘kotlet’, od brace, ‘węgle’, braciere, ‘ruszt’, bracioliere, ‘brytwana’.