Słownik etymologiczny języka polskiego/brak

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

brak, brakować, zabrakło, »brakarz osób« w 16. w.; z niem. Brack, ‘wyrzutki’; u Czechów (n. p. brakarz, ‘sortownik’) równie jak u nas zagęszczone, t. j. o bardziej rozwiniętem znaczeniu, niż niem.; od nas na Ruś. Jest to dolno-niem. brak, t. j. Bruch, ‘wada’, nowe Gebrechen, gebrechlich, ‘ułomny’.