Słownik etymologiczny języka polskiego/boroczno

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

boroczno, boroszno, ruskie, ale w przysłowiu: »nie cięży swe boroczno koniowi« ogólnie w 16. i 17. w. używane; cerk. braszno, ‘potrawa’, rus. boroszno, ‘mąka’; używano go o ciele Pańskiem, więc łużyc. broszma, ‘Boże Ciało’. Prasłowo; łac. far, ‘proso’, z *bhars, farina, ‘mąka’ (p. faryna), goc. barizeins, ‘jęczmień’, od ostrości kłosów przezwany, dziś barsch, ‘ostry’.