Słownik etymologiczny języka polskiego/badać

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

badać, badacz, złożenia z z-, wy-, o- (późne stosunkowo; dawniejsze tylko: zbadać i wybadać), badawczy (jak spostrzegawczy do przymiotników na -awy, jak ciekawy); częstotliwe do bóść (p.); tak samo u Czechów, bádati, gdzie i pierwotne znaczenie ‘bodzenia’ istnieje; cerk. probadati, rus. probodat’, ‘przebijać’, serb. badal, ‘oścień’, badala, ‘sonda’, badil, ‘łopata’, badkawica, ‘lancet’. Już w psałterzu stałe słowo: badanie, ‘scrutinium’.