Słownik etymologiczny języka polskiego/bóbr

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

bóbr. Prasłowo, pojawiające się jako bóbr i jako biebrz (nazwa rzeki Biebrza, obok nazwy Bóbr); i na Rusi ta dwoistość: bobr, ale dawniej biebrjan, ‘bobrowy’; czes. bobr, serb. dabar, rozpodobnione z *babar, u Słowieńców breber. Prus. bebrus, lit. bebrus, bebras, babras i debrus, dabras, łac. fiber, niem. Bieber, awest. bawra-, ‘bóbr’, ind. babhru-, ‘brunatny’; słowo uchodzi za zdwojenie pnia bēr-, ‘brunatny’, lit. bēras, ‘brunatny’, niem. Bär, ‘niedźwiedź’.