Słownik etymologiczny języka polskiego/Prut

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

Prut, rzeka, scytyjski Porata (od irańskiej nazwy ‘brodu’?), grec. Pyretos; Brutos u cesarza Porfirogenity około r. 950 dowodzi, że słowiańska nazwa nie z rumuńskiego poszła, bo w r. 950 żadnych Rumunów tam jeszcze nie było. Mapy średniowieczne zowią go Alanus fluvius, ‘rzeką alańską’, od Alanów, przodków dzisiejszych Osetów kaukaskich. Ci zwali się w średniowieczu, u Arabów, Greków, Rusi, Asami (aśu, ‘szybki’), Jasami; od nich nazwa miasta mołdawskiego Jassy (starorus. jasskyj torg, t. j. ‘targ alański’). Alanją nazywało się wybrzeże czarnomorskie od Teodozji do Ałuszty; nazwa Alanów powtarza się może w nazwie Roksolanów (irań. raochszna, ‘jasny, błyszczący’), szczepu sarmackiego (wszyscy, wraz z Scytami, irańskiego początku), niegdyś między Dnieprem a Donem osiadłego; nazwę przenieśli humaniści dowolnie na ‘Ruś’, i stąd u Zimorowiców Roksolanki: ‘ruskie panny’.