Słownik etymologiczny języka polskiego/Francja

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

Francja, Francuz, francuski, francuzka i francuzica, sfrancuziały, francuszczyzna; pierwsze słowo łacińskie: Francia, drugie niem. Franzose przez czeskie; od szczepu niemieckiego Franków, Franken (Frankonja, frankoński); nazwa przeszła na ‘ludzi wolnych’ (frank und frei) i na ‘rzeczy wolne’ (franko, ‘oplata przesyłek’, z włos.); nazwa monety od r. 1795. Od Francuzów, niby od rozsadników syfilisu, który majtkowie Kolumba z Haiti do Europy przywieźli, przezwano od końca 15. wieku i chorobę samą franca; francowy; francoza i francozy w słowniczkach około roku 1530—1540, wprost z niem.