Słownik etymologiczny języka polskiego/łach
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
| Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
| Data wyd. | 1927 |
| Miejsce wyd. | Kraków |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
 Strona w Wikisłowniku
| |
łach, łachman, łachmana, i w licznych przezwiskach o ‘obdartusach’: łachmyta, łachmydra, łachetka; »łachy pod pachy, i dalej«, żartobliwie; powtarza się tylko u Rusi, a tam pojawia się i z o: łochma i łochmot’, ‘łachmany’, łochmatyj, ‘włochaty’. Zgrubiałe od łata (p. łat-).
