Rozrywki Naukowe/Spadek ciał

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Gaston Tissandier
Tytuł Rozrywki Naukowe
Data wydania 1910
Wydawnictwo Jan Fiszer
Miejsce wyd. Warszawa
Tłumacz Jan Harabaszewski
Źródło Skany na Commons
Inne Cały tekst
Pobierz jako: Pobierz Cały tekst jako ePub Pobierz Cały tekst jako PDF Pobierz Cały tekst jako MOBI
Indeks stron


SPADEK CIAŁ.
Spadek monety[1] i kawałka papieru.

Oto moneta i kawałek papieru, z papieru wykrawam krążek w postaci monety, obydwa przedmioty umieszczam obok siebie na jednej wysokości i pozwalam im spadać: moneta dosięgnie ziemi daleko wcześniej, niż papier (fig. 1). Kładę krążek papieru na górnej powierzchni monety, spuszczam je: obydwa przedmioty spadają na ziemię w tym razie w jednakim czasie (fig. 2).

Fig. 1.
Fig. 2.

Papier w zetknięciu z monetą znalazł zabezpieczenie od działania powietrza.
Ciężar ciał nie ma znaczenia dla spadku ich, jedynie powietrze przeszkadza ciałom spadać z jednakową prędkością. W próżni wszystkie ciała spadają jednakowo prędko.


Stłuczenie orzecha siłą spadku noża.

Wbij lekko ostrzem nóż śpiczasty w górną część odrzwia tak, by przy uderzeniu pięścią w futrynę nóż spadał. Jeżeli umieścić orzech pod pionem w tym punkcie właśnie, w którym nóż dotknie ziemi, orzech zostanie niechybnie stłuczony. Ale w jaki sposób oznaczyć ów punkt?

Fig. 3.

Zwilżamy dolną część noża przez zanurzenie jej w szklance wody, po usunięciu szklanki niezwłocznie oderwie się kropla, właśnie w miejscu spadku kropli trzeba umieścić orzech.
Figura trzecia przedstawia sposób wykonania doświadczenia; na lewo widać nóż, umieszczony ponad orzechem, na prawo — szklankę, która służy do oznaczenia pozycyi dwuch przedmiotów.

Przypisy

  1. Zamiast nazwy francuskiej monety, używam ogólnej nazwy — moneta. P. Tł.


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronach autora: Gaston Tissandier i tłumacza: Jan Harabaszewski.