Rozporządzenie Ministra Skarbu, dotyczące złożenia kaucji przez obcokrajowe zakłady ubezpieczeniowe, działające na ziemiach b. monarchji Austro-Węgierskiej, należących obecnie do Państwa Polskiego

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania


Rozporządzenie Ministra Skarbu • dotyczące złożenia kaucji przez obcokrajowe zakłady ubezpieczeniowe, działające na ziemiach b. monarchji Austro-Węgierskiej, należących obecnie do Państwa Polskiego
Rozporządzenie Ministra Skarbu
dotyczące złożenia kaucji przez obcokrajowe zakłady ubezpieczeniowe, działające na ziemiach b. monarchji Austro-Węgierskiej, należących obecnie do Państwa Polskiego
z dnia 9 lutego 1920 r.
Publikator: Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej z 1920 r., nr 24, poz. 145. Organ wydający: Minister Skarbu.

ROZPORZĄDZENIE

Ministra Skarbu, dotyczące złożenia kaucji przez obcokrajowe zakłady ubezpieczeniowe, działające na ziemiach b. monarchji Austro-Węgierskiej, należących obecnie do Państwa Polskiego.

Na podstawie art. 25 Dekretu o tymczasowej organizacji władz naczelnych z dnia 3 stycznia 1918 r. (Dz. Pr. № 1, poz. 1) i § 17 rozporządzenia Ministrów Spraw Wewnętrznych, Sprawiedliwości, Handlu i Skarbu, b. Monarchji Austrjackiej z dn. 5 maja[1] 1896 r. (Dz. ust. № 31) oraz stosownie do art. 5 rozporządzenia z dnia 22-go kwietnia 1919 r. (Monitor Polski № 96) postanawiam co następuje:

Art. 1. Wszystkie obcokrajowe zakłady ubezpieczeń, działające na ziemiach b. monarchji Austro-Węgierskiej, należących obecnie do Państwa Polskiego, winny do dnia 30 kwietnia 1920 r. złożyć kaucję w Polskiej Krajowej Kasie Pożyczkowej.

Art. 2. Wysokość kaucji wynosi:

a) dla działu ubezpieczeń na życie: całkowitą rezerwę premji od ubezpieczeń zawartych na terenie terytorjum, określonych w art. 1. Jeżeli rezerwa premji nie może być obecnie dokładnie obliczoną, kaucja oblicza się w wysokości 1/5 tej rezerwy, która przypadała według ostatniego sprawozdania Towarzystwa, albo jego jeneralnej Reprezentacji, dla całej b. monarchji Austro-Węgierskiej. Jak w jednym jednak tak i w drugim wypadku minimum kaucji wynosi marek 400.000 (czterysta tysięcy) marek;
b) dla innych działów ubezpieczeń: kaucja wynosi 400.000 (czterysta tysięcy) marek, jednakże Ministerstwo pozostawia sobie prawo wyznaczania w poszczególnych wypadkach wyższych kaucji w zależności od zakresu działalności zakładu ubezpieczeń na terytorjum, określonem w art. 1.

Art. 3. Kaucja winna być złożona w gotówce lub w walorach, mających pupilarne bezpieczeństwo na obszarze ziem wskazanych w art. 1.

Art. 4. Wykonanie niniejszego rozporządzenia, określenie wysokości kaucji stosownie do art. 2 rozporządzenia, poleca się Wydziałowi Ubezpieczeniowemu przy Ministerstwie Skarbu.

Art. 5. Towarzystwom, które nie zadośćuczyniły we wskazanym terminie wymaganiom niniejszego rozporządzenia, zostanie wzbroniona dalsza akwizycja ubezpieczeń.

Warszawa, dnia 9 lutego 1920 roku.

Minister Skarbu:
W. Grabski

Przypisy

  1. Przypis własny Wikiźródeł Błąd w druku; powinno być – marca.


Ten tekst nie jest objęty majątkowymi prawami autorskimi lub prawa te wygasły. Jest zatem w domenie publicznej.