Rozkaz Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego na dzień zakończenia wojny

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania


Rozkaz Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego na dzień zakończenia wojny
Rozkaz Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego na dzień zakończenia wojny
„Polska Zbrojna” nr 88 z dnia 10 maja 1945 r.

Oficerowie, podoficerowie i żołnierze!
Wojna zapoczątkowana 1 września 1939 r. napaścią wojsk hitlerowskich na naszą Ojczyznę zakończyła się. Wróg ludzkości, butny faszyzm niemiecki, leży zmiażdżony u stóp zwycięskiej demokracji, u stóp bohaterskiej Armii Czerwonej, u stóp armii zachodnich sojuszników, u Waszych stóp, oficerowie, podoficerowie i żołnierze Wojska Polskiego. W tej radosnej dla całego świata godzinie możemy sobie z dumą powiedzieć, że Wojsko Polskie dobrze przysłużyło się Ojczyźnie i ludzkości. Zrodzone z najświętszych uczuć Polaka — żądzy walki zbrojnej z okupantem — jednoczy w sobie odrodzone Wojsko Polskie najchlubniejsze tradycje patriotyczne oręża polskiego. Bohaterstwo obrońców Westerplatte i Warszawy z września 1939 r., heroizm pionierów walki zbrojnej narodu z okupantem, bojowników partyzantki Armii Ludowej, poświęcenie idących za porywem serca powstańców warszawskich z września 1944 r., niezmierna tęsknota za Polską, która wiodła do wielkich czynów pod Lenino i Darnicą 1 Armię Polską w ZSRR, męstwo 2 Armii Polskiej — cała epopeja Waszej zbrojnej walki o niepodległość, o honor Polaka, wypisana jest na sławnych sztandarach Waszych, zatkniętych w Berlinie i dalej nad Łabą. Przeszliście wspaniałą, jedyną w naszych dziejach drogę sławy. Szlak waszego bohaterstwa wyznaczyliście własną krwią, mogiłami najlepszych synów Ojczyzny, wiernych do ostatka. Nie szukaliście okólnych dróg do Polski. W polskie ziemie wsiąkła wasza krew ofiarna, w ziemię Polski, która z tej krwi powstała, by żyć.

Oficerowie, podoficerowie i żołnierze!
Wasz trud bojowy nie poszedł na marne. Uzyskaliście dla Polski wiekopomne zdobycze — powrót naszych starych ziem i trwały sojusz ze Związkiem Radzieckim, filar bezpieczeństwa naszego kraju na przyszłość. Wam dane było nie tylko wyzwolić miliony waszych braci i sióstr z hitlerowskiej niewoli, ale również przywrócić wolność wielonarodowym rzeszom więźniów obozów hitlerowskich. Dzisiaj, gdy wojna dobiegła zwycięskiego końca, zadaniem Waszym jest zabezpieczenie na wieki naszych granic, zapewnienie warunków dalszego niezakłóconego rozwoju potęgi Polski opartej na zdobyczach demokracji.
Po wygranej wojnie musimy wygrać i zabezpieczyć Ojczyźnie godny pokój. To winniśmy narodowi, to winniśmy cieniom tych wszystkich, którzy padli w walce o Polskę. Dzisiaj w chwili ostatecznego zwycięstwa cały Naród jest z Wami. Zwróćcie i Wy wszystkie, swoje myśli ku Narodowi, któremu służyliście, dla którego walczyliście. Zwróćcie myśli ku reprezentacji Narodu, Krajowej Radzie Narodowej i Tymczasowemu Rządowi, których mądra i przewidująca polityka umożliwiła stworzenie Wojska Polskiego i jego udział w zwycięskich bojach z hitleryzmem i których rozkazy nadal z zapałem gotowi jesteście wypełniać.
Zwróćcie myśli ku naszym sojusznikom, którzy silni jednością doprowadzili ludzkość do wspaniałego zwycięstwa, zwróćcie myśli ku wielkiemu Związkowi Radzieckiemu, któremu zawdzięczamy wyzwolenie Polski z jarzma hitleryzmu i odrodzenie naszego wojska, wojska, w którego szeregach jest miejsce dla wszystkich żołnierzy polskich, gdziekolwiek bili się z niemieckim zaborcą.
Naród i Państwo nie zapomną nigdy Waszych zasług. Zasłużona nagroda spotka tych, co brali Warszawę, forsowali Wał Pomorski, zdobywali Kołobrzeg, Gdynię, Gdańsk, forsowali Odrę, Nysę, Szprewę, Kanał Hohenzollernów, osłaniali z południa wielkie operacje ofensywne na stolicę hitlerowskich Niemiec i zadawali ostatnie ciosy wrogowi pod Berlinem i w Berlinie, pod Dreznem, nad dolną i górną Łabą. Naród i Państwo nie zapomną żadnej zasługi bojowej, żadnej kropli krwi przelanej o Polskę na wszystkich frontach świata.
W dzisiejszym uroczystym dniu dla uczczenia ostatecznego zwycięstwa nad hitleryzmem i zakończenia wojny rozkazuję:
1. We wszystkich artyleryjskich jednostkach Wojska Polskiego oddać o godz. 21.00 salwę honorową 24 wystrzałami.
2. Poległych oficerów, podoficerów i żołnierzy Wojska Polskiego uczcić trzyminutowym milczeniem.

Chwała wszystkim żołnierzom polskim i wszystkim żołnierzom narodów sojuszniczych, poległym w walce o wolność ! Chwała bohaterskiej Armii Czerwonej i jej genialnemu Wodzowi, marszałkowi Stalinowi, zwycięzcy Niemiec hitlerowskich ! Chwała sojuszniczym armiom, które zadały Niemcom hitlerowskim cios od zachodu !
Niech żyje sojusz polsko-radziecki !
Niech żyje radziecko-polskie braterstwo broni, przypieczętowane krwią wspólnych walk w latach 1943—1945 !
Niech żyje jedność narodów sojuszniczych !
Niech żyje Krajowa Rada Narodowa i Rząd Tymczasowy, demokratyczna władza odrodzonej Polski !
Niech żyje potężne Wojsko Polskie, wieczna straż naszych granic i demokratycznych zdobyczy narodu !
Niech żyje silna, niepodległa, demokratyczna Polska !

Naczelny Dowódca WP
(—) Michał Żymierski
Marszałek Polski
Zastępca Naczelnego Dowódcy WP
(—) Marian Spychalski
generał brygady
Szef Sztabu Głównego WP
(—) Władysław Korczyc
generał broni