Poezye Tomasza Kajetana Węgierskiego/Mysz młoda, i Kot stary

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Tomasz Kajetan Węgierski
Tytuł Poezye Tomasza Kajetana Węgierskiego
Data wydania 1837
Wydawnictwo Jan Nep. Bobrowicz
Drukarz Breitkopf et Haertel
Miejsce wyd. Lipsk
Źródło skany na Commons
Indeks stron

Mysz młoda, i Kot stary.

Nic nieznając myszka mała,
Że starego rozumiała
Kota swemi zmiękczy łzami,
I że wstrzyma mruczysława
Gdy dowiedzie racyami,
Że jej arcy-dobra sprawa.
«Daruj życie! myszka jedna,
«Jak ja, mała, jak ja, biedna,
«Czyli może szkodzić komu?
«Nie ogłodzę państwa w domu.
«Jednym zboża ziarkiem żyję,
«A zjem orzech to utyję.
«Jeszczem chuda, i nie smaczna,
«Niech cierpliwość pańska baczna,
«Dla swych dzieci mnie zachowa»
Tak mówiła mysz wybladła,
Kiedy w kota łapki wpadła;
Kot jej na to «próżna mowa
«Niż mnie twoje zmiękczą słowa
«Prędzej głuchy cię usłyszy;
«Idź nawracać prządek troje
«Znajdą jeść co dzieci moje»
Już kot skończył, i po myszy.

A ja powiem, w tej powieści
Jaki się też morał mieści?
Młodość płocha, łatwo-wierna,
Starość jest niemiłosierna.


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Tomasz Kajetan Węgierski.