Pakt Brianda-Kellogga 1928

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Skocz do: nawigacja, szukaj


Pakt Brianda-Kellogga • Traktat Przeciwwojenny podpisany w Paryżu dnia 27-go sierpnia 1928 r.
Pakt Brianda-Kellogga
Traktat Przeciwwojenny podpisany w Paryżu dnia 27-go sierpnia 1928 r.
Zobacz w Wikipedii hasło Pakt paryski

Publikator: Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej z 1929 r., nr 63, poz. 489.

Traktat Przeciwwojenny
podpisany w Paryżu dnia 27-go sierpnia 1923 r.
(Ratyfikowany zgodnie z ustawą z dnia 13-go lutego 1929 r. Dz. U. R. P. Nr. 11, poz. 88).

Przekład.


W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
MY, IGNACY MOŚCICKI,
PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ,
wszem wobec i każdemu zosobna, komu o tem wiedzieć należy, wiadomem czynimy;
Dnia dwudziestego siódmego sierpnia tysiąc dziewięćset dwudziestego ósmego roku podpisany został w Paryżu pomiędzy Niemcami, Stanami Zjednoczonemi Ameryki, Belgją, Francją, Wielką Brytanją z Irlandją Północną i z częściami Imperjum Brytyjskiego, które nie są samodzielnymi członkami Ligi narodów, Dominjum Kanady, Federacją Australijską, Dominjum Nowej Zelandji, Unją Południowo-Afrykańską, Wolnem Państwem Irlandji, Indjami, Włochami, Japonją, Polską i Czechosłowacją, Traktat o wyrzeczeniu się wojny, który brzmi jak następuje:

Traktat Przeciwwojenny, podpisany w Paryżu, dnia 27 sierpnia 1928 r.


PREZYDENT RZESZY NIEMIECKIEJ, PREZYDENT STANÓW ZJEDNOCZONYCH AMERYKI, JEGO KRÓLEWSKA MOŚĆ KRÓL BELGÓW, PREZYDENT REPUBLIKI FRANCUSKIEJ, JEGO KRÓLEWSKA MOŚĆ KRÓL WIELKIEJ BRYTANJI, IRLANDJI I TERYTORJÓW POZA MORZAMI, CESARZ INDYJ, JEGO KRÓLEWSKA MOŚĆ KRÓL WŁOCH, JEGO CESARSKA MOŚĆ CESARZ JAPONJI, PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ, PREZYDENT REPUBLIKI CZESKOSŁOWACKIEJ,

Mając głębokie poczucie ciążącego na nich uroczystego obowiązku rozwijania dobrotytu[1] ludzkości;

Przekonani, że nadeszła chwila przystąpienia do szczerego wyrzeczenia się wojny jako narzędzia polityki narodowej, dla utrwalenia stosunków pokojowych i przyjaznych istniejących obecnie między ich ludami;

Przekonani, że do wszelkich zmian w ich wzajemnych stosunkach powinno się dążyć wyłącznie zapomocą środków pokojowych i urzeczywistniać je w porządku i pokoju, oraz że każde Mocarstwo podpisujące, któreby odtąd starało się rozwijać swoje interesy narodowe uciekając się do wojny będzie musiało być pozbawione korzyści traktatu niniejszego;

Mając nadzieję, że, zachęcone ich przykładem, wszystkie inne narody świata przyłączą się do tych wysiłków ogólnoludzkich i przez przystąpienie do Traktatu niniejszego, skoro tylko uzyska on moc obowiązującą, udostępnią swoim ludom korzystanie z jego dobroczynnych postanowień, łącząc w ten sposób narody cywilizowane świata we wspólnem wyrzeczeniu się wojny jako narzędzia ich polityki narodowej;

Postanowili zawrzeć Traktat i w tym celu wyznaczyli jako swoich pełnomocników, a mianowicie:

Prezydent Rzeszy Niemieckiej:
p. Dr. Gustawa STRESEMANNA, Ministra Spraw Zagranicznych;

Prezydent Stanów Zjednoczonych Ameryki:
Szanownego Franka B. KELLOGGA, Sekretarza Stanu;

Jego Królewska Mość Król Belgów:
p. Pawła HYMANSA, Ministra Spraw Zagranicznych, Ministra Stanu;

Prezydent Republiki Francuskiej:
p. ARYSTYDESA BRIANDA, Ministra Spraw Zagranicznych;

Jego Królewska Mość Król Wielkiej Brytanji, Irlandji i terytorjów Brytyjskich poza morzami, Cesarz Indyj:
Za Wielką Brytanję, Irlandję Północną i wszystkie części Imperjum Brytyjskiego, które nie są oddzielnie członkami Ligi Narodów:
Wielce Szanownego Lorda CUSHENDUN, Kanclerza Księstwa Lancaster, Sekretarza Stanu dla spraw zagranicznych a. i.;

Za Dominjum Kanady:
Wielce Szanownego Williama LYON MACKENSIE[2] KINGA, Pierwszego Ministra i Ministra Spraw Zagranicznych;

Za Federację Australijską:
Szanownego Alexandra John McLACHLANA, Członka Rady Wykonawczej Federalnej;

Za Dominjum Nowej Zelandji:
Szanownego Sir Christophor[3] James PARRA, Wysokiego Komisarza Nowej Zelandji w Wielkiej Brytanji;

Za Unję Południową Afrykańską:
Szanownego Jacobus Stephanus SMITA, Wysokiego Komisarza Związku Afryki Południowej i Wielkiej Brytanji;

Za Wolne Państwo Irlandzkie:
p. William Thomas COSGRAVE, Prezesa Rady Wykonawczej;

Za Indje:
Wielce Szanownego Lorda CUSHENDUN, Kanclerza Księstwa Lancaster, Sekretarza Stanu dla Spraw Zagranicznych a. i.;

Jego Królewska Mość Król Włoch:
Hrabiego Gaetano MANZONI, Swego Ambasadora Nadzwyczajnego w Paryżu;

Jego Cesarska Mość Cesarz Japonji:
Hrabiego UCHIDA, Radcę Tajnego;

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej:
p. A. ZALESKIEGO, Ministra Spraw Zagranicznych;

Prezydent Republiki Czeskosłowackiej:
p. Doktora Edwarda BENESZA, Ministra Spraw Zagranicznych;

którzy, po zakomunikowaniu sobie swych pełnomocnictw uznanych za dobre i należyte co do formy, zgodzili się na artykuły następujące:

Artykuł I.


Wysokie Strony Umawiające się oświadczają uroczyście imieniem Swoich ludów, że potępiają uciekanie się do wojny celem załatwiania sporów międzynarodowych i wyrzekają się jej jako narzędzia polityki narodowej w ich wzajemnych stosunkach.

Artykuł II.


Wysokie Strony Umawiające się uznają, że załatwianie i rozstrzyganie wszystkich sporów i konfliktów bez względu na ich naturę lub pochodzenie, które mogłyby powstać między niemi, winno być osiągane zawsze tylko zapomocą środków pokojowych.

Artykuł III.


Traktat niniejszy będzie ratyfikowany przez Wysokie Strony Umawiające się wymienione we wstępie, zgodnie z wymaganiami ich konstytucji, i wejdzie w życie pomiędzy niemi skoro tylko wszystkie dokumenty ratyfikacyjne złożone zostaną w Waszyngtonie.

Traktat niniejszy, gdy wejdzie w życie jak to przewiduje paragraf poprzedni, pozostanie otwarty tak długo, jak długo tego będzie potrzeba do przystąpienia doń wszystkich Mocarstw Świata.

Każdy dokument stwierdzający przystąpienie poszczególnego Mocarstwa będzie złożony w Waszyngtonie i Traktat, natychmiast po złożeniu takiego dokumentu, wejdzie w życie pomiędzy Mocarstwem, które w ten sposób zgłosiło swoje przystąpienie i innemi Mocarstwami Umawiającemi się.

Obowiązkiem Rządu Stanów Zjednoczonych będzie dostarczenie każdemu Rządowi wymienionemu we wstępie i każdemu Rządowi, który przystąpi później do niniejszego Traktatu, uwierzytelnionego odpisu niniejszego Traktatu, i każdego z dokumentów ratyfikacyjnych lub aktów przystąpienia. Będzie również obowiązkiem Rządu Stanów Zjednoczonych telegraficzne notyfikowanie wymienionym Rządom każdego dokumentu ratyfikacyjnego i aktu przystąpienia natychmiast po ich złożeniu.

NA DOWÓD CZEGO odnośni pełnomocnicy podpisali Traktat niniejszy sporządzony w języku francuskim i w języku angielskim, które to oba teksty mają jednakową moc obowiązującą, i wycisnęli na nim swoje pieczęcie.

Sporządzono w Paryżu dnia dwudziestego siódmego sierpnia tysiąc dziewięćset dwudziestego ósmego roku.

(L. S.) Gustaw Stresemann

(L. S.) Frank B. Kellogg

(L. S.) Paul Hymans

(L. S.) Ari Briand

(L. S.) Cushendun

(L. S.) W. L. Mackenzie King

(L. S.) A. J. McLachlan

(L. S.) C. J. Parr

(L. S.) J. S. Smit

(L. S.) Liam T. MacCosgair

(L. S.) Cushendun

(L. S.) G. Manzoni

(L. S.) Uchida

(L. S.) August Zaleski

(L. S.) Dr. Eduard Beneš

Zaznajomiwszy się z powyższym Traktatem uznaliśmy go i uznajemy za słuszny zarówno w całości jak i każde z zawartych w nim postanowień; oświadczamy, że jest przyjęty, ratyfikowany i potwierdzony i przyrzekamy, że będzie niezmiennie zachowywany.

Na dowód czego wydaliśmy Akt niniejszy opatrzony pieczęcią Rzeczypospolitej.

Warszawa, dn. 1 marca 1929 r.

(—) I. Mościcki

Przez Prezydenta Rzeczypospolitej

Prezes Rady Ministrów:

(—) K. Bartel

Minister Spraw Zagranicznych:

(—) August Zaleski

Przypisy

  1. Przypis własny Wikiźródeł Błąd w druku; powinno być – dobrobytu.
  2. Przypis własny Wikiźródeł Błąd w druku; powinno być – MACKENZIE.
  3. Przypis własny Wikiźródeł Błąd w druku; powinno być – Christopher.


Ten tekst nie jest objęty majątkowymi prawami autorskimi lub prawa te wygasły. Jest zatem w domenie publicznej.