Nazwy ulic w Poznaniu/Ul. Berwińskiego

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Zygmunt Zaleski
Tytuł Nazwy ulic w Poznaniu
Podtytuł z planem Wielkiego Poznania
Data wydania 1926
Wydawnictwo Magistrat stołecznego miasta Poznania
Miejsce wyd. Poznań
Źródło Skany na Commons
Inne Cały tekst
Pobierz jako: Pobierz Cały tekst jako ePub (z zewnętrznego serwera) Pobierz Cały tekst jako PDF (z zewnętrznego serwera) Pobierz Cały tekst jako MOBI (testowo) (z zewnętrznego serwera)
Uwagi
Informacje zawarte na tej stronie dotyczą stanu do 1926 roku. Współcześnie jednostka terenowa o nazwie „Ul. Berwińskiego“ może mieć inną nazwę, inny przebieg, znajdować się w innej lokalizacji, lub jest zlikwidowana.
Indeks stron

12. Ul. Berwińskiego. (Św. Łazarz, centrum. Od ul. Głogowskiej do ul. Matejki). Przejęta w r. 1900 z gminą św. Łazarz do miasta. Zwała się za czasów niemieckich „ul. Baartha“. Od 5. I. 1920 zwie się „ul. Berwińskiego“.

*) Ryszard Wincenty Berwiński urodził się w r. 1819 w Polwicy pod Zaniemyślem w powiecie średzkim. Ojciec jego był niezamożnym ziemianinem. Ryszard kształcił się w gimnazjach leszczyńskiem i wrocławskiem. Studjował filologji w Wrocławiu i Berlinie. Potem osiadł w Poznaniu, biorąc bardzo żywy udział w ruchu demokratycznym. Współpracował w Tygodniku Literackim i innych czasopismach poznańskich. Za młodu już drukował powiastki osnute na podaniach ludowych. W r. 1840 wydał „Powieści Wielkopolskie“, w r. 1844 dwa tomy poezyj. Najsłynniejszy utwór „Don Juan Poznański“ spowodował, dzięki niesłychanie ostrym napaściom na panujące stosunki społeczne, tak potężną walkę przeciwników z Berwińskim, że do dnia dzisiejszego Berwiński nie zyskał popularności, choć np. Przybyszewski uważa go za gwiazdę pierwszej wielkości. Za działalność narodowo-polityczną więziony był Berwiński przez rok w Galicji, przygotowania powstańcze w r. 1846 wtrąciły go do więzienia moabickiego. W r. 1849 redaguje z Libeltem „Dziennik Poznański“, 1852 posłuje do sejmu pruskiego. W r. 1854 ogłasza wielkie dzieło „Studja o literaturze ludowej“. Celem studjowania socjalizmu udaje się do Paryża, stamtąd zaciąga się do dragonów otomańskich; umarł w Konstantynopolu w r. 1879.
Postać wybitnie samodzielna, umysł radykalny, wielki talent poetycki, najznakomitszy poeta „poznański“.


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Zygmunt Zaleski.