Na początku

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki

Na początku nic nie było,
Tylko przestrzeń ciemna, pusta...
W tem jej czarne błysły oczy
I różowe świeże usta.

Od jej spojrzeń, od rumieńca
Zajaśniała świateł zorza,
A gdy pierwsze rzekła słowo,
Ziemia wyszła z głębi morza.

Gdy przebiegła ziemię wzrokiem,
Śląc jej uśmiech — rój skrzydlaty
Wzleciał ptaków i motyli
A z pod ziemi wyszły kwiaty.

Lecz nie istniał jeszcze człowiek,
Tylko martwa gliny bryła;
Aż nareszcie swym płomiennym
Pocałunkiem — mnie stworzyła.


I zbudziłem się do życia
W cudowności jasnym kraju...
Lecz mnie również, tak jak innych,
Wypędzono z tego raju.



Adam Asnyk grafika 39.jpg


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Adam Asnyk.