M. Arcta Słownik ilustrowany języka polskiego/Puszczać

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Michał Arct
Tytuł M. Arcta Słownik ilustrowany języka polskiego
Data wydania 1916
Wydawnictwo M. Arcta
Miejsce wyd. Warszawa
Źródło Skany na Commons
Inne P – wykaz haseł
P – całość
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

Puszczać, dok. Puścić; pozwalać ujść, pozwalać pójść, odejść, wymknąć ś., nie zatrzymywać, uwalniać; wpuszczać, przepuszczać, dopuszczać, pozwalać; p. z siebie = popuszczać, wydawać: p. urynę, p. jad; p. zęby = ząbkować; p. krew = nacinać żyłę, aby zeszła pewna ilość krwi; łzy ś. puściły = popłynęły, zaczęto płakać; drzewa p-ją = dostają liści i pączków; p. pączki = wypuszczać; zboże p-a = kiełkuje; p. co mimo siebie = pomijać, nie zwracać uwagi, nie dbać o co, lekceważyć co, nie robić sobie nic z czego, patrzeć na co przez palce: p. co w niepamięć, p. w trąbę, p. kantem, p. co mimo oczu, mimo uszu, p. płazem = przebaczać, pozostawiać bezkarnym; rozłazić ś., dawać przejście przez siebie; rozwodzić ś., rozluźniać ś., rozłazić ś., pękać: obręcz p-a, drzwi p-ają; lżejszym stawać ś., mniej dokuczliwym, folgować, słabnąć: mróz p-a; śnieg, lód p-a = taje; ziemia puściła = rozmarzła; rzeka p-a = lód na niej pęka; ustępować komu swoje prawa do czego; oddawać, ustępować: p. majątek w dzierżawę, dom na licytację, zegarek w loterję; p. córce w posagu folwark = dawać; powierzać, polecać komu co; p. samca do samicy = pozwalać mu zaspokoić popęd płciowy; p. sprawę zaocznie = nie stawiać ś. w sądzie, pozwalać, żeby sprawa jakaś została osądzona bez bronienia ś.; p. bańki z mydła = wydymać je; nie wolno pary z ust puścić = nie wolno nic powiedzieć, i ani słówkiem ś. zdradzić; suknia p-ona = luźna w pasie; kolor p-a = traci na intensywności, blaknie; ściana, farba p-a = wala przy dotknięciu; brud, plama p-a = daje ś. wyprać, wywabić; p. włosy = rozpuszczać; wyrzucać, ciskać, miotać, wysyłać, kazać iść, puszczać; porzucać, zaniedbywać; p. wieść = rozgłaszać, rozszerzać, rozpowszechniać; p. w kurs = w obieg; spławiać rzeką; budować, wznosić, prowadzić wzdłuż: p. mur, rów, okopy, kanał, p. kogo z kwitkiem = nic mu nie dawać, nie zadowolić go, pozostawiać go bez wszystkiego; p. kogo z torbami = doprowadzać go do nędzy; p. pieniądze = trwonić; p. ś., być puszczanym; przestawać trzymać ś. czego, odczepiać ś. od czego; wyruszywszy skąd, udać ś., podążać, pomykać: p. ś. w drogę, p. ś. kłusem, galopem, p. ś. w zawody, p. ś. na pełne morze, p. ś. w tropy, w pogoń; przen., odważać ś., narażać ś., ryzykować, hazardować ś.: p. ś. na awantury; p. ś. na domysły = gubić ś. w domysłach, p. ś. na wybiegi; przen., oddawać ś. czemu namiętnie, bez opamiętania; hulać, prowadzić życie niemoralne (zwłaszcza o kobiecie): wyrastając, pokazywać ś., kiełkować, runieć; wytryskać, wylewać ś. strumieniem.


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Michał Arct.