M. Arcta Słownik ilustrowany języka polskiego/Powód

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Michał Arct
Tytuł M. Arcta Słownik ilustrowany języka polskiego
Data wydania 1916
Wydawnictwo M. Arcta
Miejsce wyd. Warszawa
Źródło Skany na Commons
Inne P – wykaz haseł
P – całość
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

Powód, prowadzenie, kierownictwo, powodowanie, kierowanie kim a. czym, przewodnictwo; przyczyna, pobudka, okazja, zachęta, podnieta; człowiek, który co spowodował, sprawca; racja, argument, zasada, podstawa, uzasadnienie logiczne: zasada p-u dostatecznego w logice = żądanie, aby każdy nasz sąd opierał ś. na czymś i był czymś uzasadniony; osoba, wnosząca sprawę do sądu, strona pozywająca przed sądem; to nie jest bez p-u = ma swój powód, swoją wagę; za p-em czyim = za sprawą, za przyczynieniem ś.; dać p. do czego, być p-em do czego = spowodować, wywołać co; mam p. do tego, mam po temu p-y = mam zasadę do takiego, a nie innego postępowania, sądzenia, zapatrywania; rzemień, taśma, powróz, lejc do kierowania konia.


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Michał Arct.