M. Arcta Słownik ilustrowany języka polskiego/Ostatek

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Michał Arct
Tytuł M. Arcta Słownik ilustrowany języka polskiego
Data wydania 1916
Wydawnictwo M. Arcta
Miejsce wyd. Warszawa
Źródło Skany na Commons
Inne O – wykaz haseł
O – całość
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

Ostatek, to, co zostało, szczątek, reszta; o-i ludzi świętych = relikwje; gonić o-iem, o-ami = wydawać resztę zasobów pieniężnych, być blizkim ruiny; gonić o-ami sił = być blizkim ich wyczerpania; o-i ze stołu = niedojadki, resztki, ogryzki; koniec, schyłek, kres; przyjść na o-u = ostatnim; usiąść na o-u = na samym końcu; wytrwać do o-a = do końca, dopóki tylko można; bronić ś. do o-a = póki sił staje, do upadłego; w lm., o-ki, ostatnie trzy dni karnawału przed wielkim postem, zapusty; na o., przysł., w końcu, nareszcie, nakoniec; do o-a = do reszty, zupełnie, ze wszystkim.


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Michał Arct.