M. Arcta Słownik ilustrowany języka polskiego/Baran

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Michał Arct
Tytuł M. Arcta Słownik ilustrowany języka polskiego
Data wydania 1916
Wydawnictwo M. Arcta
Miejsce wyd. Warszawa
Źródło Skany na Commons
Inne B – wykaz haseł
B – całość
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Baran (1).png
M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Baran (2).png
M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Baran (3).png
M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Baran (4).png
Baran, samiec owcy, skop, tryk (fig.); przen. człowiek głupi, nierozgarnięty, gap, jolop; taran (fig.); kafar, baba do wbijania palów; jeden ze znaków zodjakalnych (2 fig.); nazwa konstelacji (fig.); żart. strzyc barany: odcinać kupony od listów zastawnych; nosić kogo na barana = na plecach; B-y futro ze skór baranich.


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Michał Arct.