Jodła i Jabłoń

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania


Chłop i cielę Jodła i Jabłoń • Bajki nowe • Część druga • Ignacy Krasicki Podróżny
Chłop i cielę Jodła i Jabłoń
Bajki nowe
Część druga
Ignacy Krasicki
Podróżny
ze zbioru Dzieła Krasickiego

XIV. Jodła i Jabłoń.


Jabłoń rzekła sąsiadce: o ponura jodło!
Pocóż blisko mnie wzrastasz, gdy jesteś tak podłą?
Patrz, do moich owoców, jak się każdy śpieszy,
Patrz jak widząc, że kwitnę, każdy się ucieszy.
Spadły kwiaty zaczasem, owoce zerwano,
Spadły liście, a zatem o jabłoń nie dbano.
Widząc to, rzekła jodła: sąsiadko zbyt harda,
Osądź teraz, czy słuszna była twoja wzgarda?
O tem, co było zewnątrz, trzymałaś wysoce;
Nie ciebie ludzie czcili, lecz twoje owoce.


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Ignacy Krasicki.