Gdy piękna dumą stanie mi Królowa...

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania


Gdy piękna dumą stanie mi Królowa... • Władysław Orkan
Gdy piękna dumą stanie mi Królowa...
Władysław Orkan

Gdy piękna dumą stanie mi Królowa
W myślach — to blednę, maleję, drżę wszystek,
Jak potrącony stopą bogiń listek,
Jak przed ołtarzem gałązka palmowa...
 
Gdy wyjdzie ku mnie postać lilijowa
I stanie jasna w księżycowym blasku —
Wówczas się dłonie złożą do oklasku,
A głośnym uwielbieniem — płynie mowa...
 
Lecz gdy przede mną stanie Jasna Pani,
Która cierpieniem życie opromienia,
Że jakby Anioł jest cicha i blada —
 
To z uwielbieniem bogów jestem dla Niej...
Wówczas się dłonie złożą do modlenia
I człowiek z drżeniem na kolana pada...


2. II. 1898


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Władysław Orkan.