Encyklopedyja powszechna (1859)/Appianus
Wygląd
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Encyklopedyja powszechna |
| Tom | Tom II |
| Rozdział | Appianus |
| Wydawca | S. Orgelbrand |
| Data wyd. | 1859 |
| Miejsce wyd. | Warszawa |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
Appianus z Alexandryi, z początku adwokat w Rzymie, później administrator dochodów cesarskich pod Trajanem, Adryjanem i Antoninem Pobożnym, napisał w języku greckim w 24 księgach historyję rzymską od najdawniejszych czasów do Augusta, której jednak mała tylko część dotąd została zachowaną. Appianus opowiada wypadki etnograficznie, koleją wojen Rzymian z różnemi narodami, aż do chwili połączenia ich z Rzymem, np. Hiszpańską, Kartagińską, Macedońską i t. d. Styl jego mało ozdobny, niekiedy nawet oschły; widać atoli w nim miłość prawdy, choć przebija się gdzie niegdzie pewna stronność za Rzymem. Najlepszą edycyję fragmentów tej historyi wydał Schweighäuser (3 tomy, Lipsk, 1785).