Encyklopedyja powszechna (1859)/Apinus
Wygląd
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Encyklopedyja powszechna |
| Tom | Tom II |
| Rozdział | Apinus |
| Wydawca | S. Orgelbrand |
| Data wyd. | 1859 |
| Miejsce wyd. | Warszawa |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
Apinus (Jan Ludwik), urodzony w 1668 r. w hrabstwie Hohenlohe w Frankonii; uczył się medycyny w Altorf, gdzie 1691 r. otrzymał stopień doktora. W roku 1702 powierzono mu katedrę fizyjologii i chirurgii w Altorf, lecz w tymże roku umarł w skutku febry kataralnej. Lekarz ten nabył rozgłosu przez skuteczne leczenie febry złośliwej epidemicznej. Zostawił dzieło: Febris epidemica, annis 1694 et 1695 in Noricae ditionis oppido Hersprunensi grassari deprehensae, historica relatio, Norymberg 1697. Prócz tego: Fasciculus dissertationum academicarum, Altorff 1718, który to zbiór Haller przypisuje synowi Jana Ludwika, Zygmuntowi Jakóbowi Apinus’owi, który umarł 1732 r. w Brunświku.