Album pisarzy polskich/Wincenty Kadłubek

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Stefan Demby
Tytuł Wincenty Kadłubek
Pochodzenie Album pisarzy polskich
Wydawca Gebethner i Wolff
Data wydania 1898
Druk W. Dunin
Miejsce wyd. Warszawa
Ilustrator Henryk Piątkowski
Źródło Skany na Commons
Inne Cały album
Pobierz jako: Pobierz Cały album jako ePub (z zewnętrznego serwera) Pobierz Cały album jako PDF (z zewnętrznego serwera) Pobierz Cały album jako MOBI (testowo) (z zewnętrznego serwera)
Indeks stron

WINCENTY KADŁUBEK
(podług obrazu w b. galeryi Stanisława Augusta).

Urodził się w Karwowie pod Opatowem, w województwie Sandomierskiem, około roku 1160. Otrzymawszy staranne wykształcenie, podążył do Paryża, gdzie studyował teologię. Po powrocie do kraju został proboszczem w Sandomierzu. Kazimierz Sprawiedliwy, oceniając rozległą wiedzę młodego proboszcza, nakłonił go do pisania dziejów ojczystych. W roku 1189 został Kadłubek scholastykiem krakowskim i nauczycielem gramatyki, retoryki i poetyki, a w r. 1207 biskupem krakowskim. Na stanowisku tem pozostawał do roku 1218-go, a następnie przeniósł się do Jędrzejowa, gdzie został zakonnikiem w klasztorze Cystersów. Umarł w r. 1223 i zaliczony został w poczet błogosławionych. Pozostawił Kronikę w języku łacińskim, obejmującą dzieje Polski od Krakusa do wstąpienia na tron Władysława Laskonogiego. Kronika dzieli się na cztery księgi. Trzy pierwsze pisane są w formie dyalogu, ostatnia w formie opowiadania. Najlepsze wydanie jej mieści się w II-im tomie Pomników dziejowych Polski A. Bielowskiego.



Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Stefan Demby.