Album pisarzy polskich/Stanisław Staszic

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Stefan Demby
Tytuł Stanisław Staszic
Pochodzenie Album pisarzy polskich
Wydawca Gebethner i Wolff
Data wydania 1898
Druk W. Dunin
Miejsce wyd. Warszawa
Ilustrator Henryk Piątkowski
Źródło Skany na Commons
Inne Cały album
Pobierz jako: Pobierz Cały album jako ePub Pobierz Cały album jako PDF Pobierz Cały album jako MOBI
Indeks stron

STANISŁAW STASZIC
(podług sztychu A. Oleszczyńskiego).

Urodził się w Pile, w Wielkopolsce, r. 1755. Po ukończeniu szkół w kraju, wyjechał dla dalszego kształcenia się do Niemiec, Francyi i Włoch. Wróciwszy do ojczyzny, został nauczycielem Aleksandra i Stanisława Zamoyskich, w roku zaś 1779 — księdzem. W r. 1792 opuścił na czas jakiś strony ojczyste i udał się do Wiednia, gdzie wskutek zręcznej gry giełdowej dorobił się znacznego majątku, wszystkie jednak pieniądze obracał na cele dobroczynne. W r. 1801 nabył dobra hrubieszowskie i oddał grunta włościanom, wybrany w tym samym roku członkiem Towarzystwa Przyjaciół Nauk, został w r. 1809 jego prezesem. Po utworzeniu Królestwa Kongresowego otrzymał godność radcy stanu, dyrektora generalnego przemysłu i kunsztów w Komisyi Spraw Wewnętrznych, następnie członka Komisyi Oświecenia Publicznego, a ostatecznie ministra stanu i prezesa Komisyi Emerytalnej. Umarł w Warszawie r. 1826, pochowany przy kościele kamedułów na Bielanach. Znakomity filantrop, polityk i mąż stanu wydał wiele prac, z których na wyróżnienie zasługują: Uwagi nad Życiem Jana Zamoyskiego; Przestrogi dla Polski; O ziemiorodztwie Karpatów i innych gór i równin Polski. Wierszem miarowym napisał Ród ludzki, poema dydaktyczne.



Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Stefan Demby.