Album pisarzy polskich/Onufry Kopczyński

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Stefan Demby
Tytuł Onufry Kopczyński
Pochodzenie Album pisarzy polskich
Wydawca Gebethner i Wolff
Data wydania 1898
Druk W. Dunin
Miejsce wyd. Warszawa
Ilustrator Henryk Piątkowski
Źródło Skany na Commons
Inne Cały album
Pobierz jako: Pobierz Cały album jako ePub Pobierz Cały album jako PDF Pobierz Cały album jako MOBI
Indeks stron

ONUFRY KOPCZYŃSKI
(podług medalu współczesnego).

Urodził się w Czerniowie nad Wrześnią, w Wielkopolsce, dnia 30 listopada 1735 roku. Pierwsze nauki pobierał w szkołach Pijarskich w Warszawie, a mając lat 17, wstąpił do zgromadzenia ks. pijarów w Podolińcu, na Spiżu. Od roku 1756 uczył kolejno w kolegiach: w Radomiu, Piotrkowie, Rzeszowie i Złoczowie, następnie wyjechał w charakterze nauczyciela młodego Wisłockiego do Wiednia i Paryża. Po powrocie do kraju został profesorem wymowy w Collegium nobilium i pomocnikiem bibliotekarza w książnicy Załuskich, a w r. 1776 członkiem Towarzystwa do ksiąg elementarnych. W tym czasie Komisya Edukacyjna wezwała go do napisania gramatyki polskiej. Z zadania tego wywiązał się chlubnie, to też w r. 1778 jego Gramatyka dla szkół narodowych uznaną została jako podręcznik na klasę I, II i III. Za zasługi położone nad badaniem języka ofiarował mu Stanisław August medal złoty z napisem „Merentibus patriae“. W roku 1794 zmuszony był opuścić kraj i w ciągu lat 5 przebywał w Morawii i Czechach. W r. 1800 wrócił do Warszawy, gdzie po latach czterech został wizytatorem, a w 1816 naród uczcił go medalem złotym. Umarł d. 14 lutego 1817 roku. Po śmierci jego wyszła Gramatyka języka polskiego.



Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Stefan Demby.