Album pisarzy polskich/Narcyza Żmichowska

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Stefan Demby
Tytuł Narcyza Żmichowska
Pochodzenie Album pisarzy polskich
Wydawca Gebethner i Wolff
Data wydania 1898
Druk W. Dunin
Miejsce wyd. Warszawa
Ilustrator Henryk Piątkowski
Źródło Skany na Commons
Inne Cały album
Pobierz jako: Pobierz Cały album jako ePub Pobierz Cały album jako PDF Pobierz Cały album jako MOBI
Indeks stron

NARCYZA ŻMICHOWSKA
(podług portretu współczesnego).

Przyszła na świat dnia 4 marca 1819 roku w Warszawie. Pierwsze osiem lat spędziła na wsi u rodzeństwa, następnie oddaną została na pensyę warszawską Zuzanny Wilczyńskiej, gdzie lat sześć przebyła. Po skończeniu pensyi była dwa lata w Instytucie Rządowym Wychowania Panien, a w r. 1835 udała się do krewnych na wieś, do Mężenina. Po dwuletnim tam pobycie wyjechała w charakterze nauczycielki hr. Maryi Zamoyskiej do Paryża, skąd w r. 1839 powróciła do kraju. W tym czasie wydrukowała pierwszy swój wiersz, za którym posypały się inne, podpisane pseudonimem „Gabryela“, jako to: Szczęście poety, Fantazya, Trzy pieśni gęślarza. Lilia, Prządki, Czemu mi smutno? Capriccio. Artyzm jej jednak doszedł do szczytu w Pogance, napisanej w roku 1846. Od r. 1855, kiedy na stałe osiadła w Warszawie, otoczyła się dziewczynkami, które z zamiłowaniem uczyła i poprawiała jednocześnie swoją Geografię. Umarła d. 25 grudnia 1876 roku. Oprócz wymienionych utworów napisała: Książkę pamiątek, Adeodat, Białą różę, Zwaliska Luxoru, Stary dwór w Świerszczowej i wiele innych.



Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Stefan Demby.