Album pisarzy polskich/Joachim Lelewel

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Stefan Demby
Tytuł Joachim Lelewel
Pochodzenie Album pisarzy polskich
Wydawca Gebethner i Wolff
Data wydania 1898
Druk W. Dunin
Miejsce wyd. Warszawa
Ilustrator Henryk Piątkowski
Źródło Skany na Commons
Inne Cały album
Pobierz jako: Pobierz Cały album jako ePub Pobierz Cały album jako PDF Pobierz Cały album jako MOBI
Indeks stron

JOACHIM LELEWEL
(podług portretu malowanego przez F. Tepę w r. 1860, ze zbioru Z. Wolskiego).

Urodził się w Warszawie dnia 22 marca 1786 roku. Wychowanie pierwotne odebrał w domu rodzicielskim i u swej ciotki Cieciszowskiej, okazując chęć do nauk i zamiłowanie do czytania. Oddany w 15-ym roku życia do konwiktu księży Pijarów w Warszawie, przeszedł wkrótce do Uniwersytetu Wileńskiego. W roku 1808 powołany został przez Czackiego na katedrę historyi w gimnazyum wołyńskiem, spóźniwszy się jednak, wykładał geografię starożytną. W roku 1814 otrzymał miejsce profesora-zastępcy na katedrze historyi w Uniwersytecie Wileńskim, a w roku 1818 — profesora bibliografii i bibliotekarza w Uniwersytecie Warszawskim. Po trzech latach powtórnie powołany na profesora historyi Uniwersytetu Wileńskiego, zmuszony był wkrótce przerwać wykłady, powrócił więc do Warszawy, gdzie się poświęcił badaniom przeszłości narodowej. W roku 1831 wyjechał do Paryża, skąd po roku przeniósł się do Brukseli, pracując gorliwie w ciągu lat trzydziestu na polu historycznem i walcząc z nędzą, która dawała mu się we znaki. Umarł d. 29 maja 1861 r. w Paryżu, dokąd go przyjaciele dla porady lekarskiej i większych wygód przewieźli. Oprócz prac numizmatycznych, archeologicznych i geograficznych, napisał wiele dzieł z dziejów ojczystych, które pod ogólnym tytułem: Polska, dzieje jej i rzeczy wyszły w 20 tomach u Żupańskiego w Poznaniu, w latach 1855—1866.



Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Stefan Demby.