Album pisarzy polskich/Franciszek Dyonizy Kniaźnin

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Stefan Demby
Tytuł Franciszek Dyonizy Kniaźnin
Pochodzenie Album pisarzy polskich
Wydawca Gebethner i Wolff
Data wydania 1898
Druk W. Dunin
Miejsce wyd. Warszawa
Ilustrator Henryk Piątkowski
Źródło Skany na Commons
Inne Cały album
Pobierz jako: Pobierz Cały album jako ePub (z zewnętrznego serwera) Pobierz Cały album jako PDF (z zewnętrznego serwera) Pobierz Cały album jako MOBI (testowo) (z zewnętrznego serwera)
Indeks stron

FRANCISZEK DYONIZY KNIAŹNIN
(podług litografii współczesnej ze zbioru S. Dembego).

Urodził się w Witebsku roku 1750. Wychowany troskliwie przez matkę, oddany został na naukę do księży Jezuitów i ulegając namowom swoich nauczycieli, w czternastym roku życia wstąpił do ich zakonu. Po zniesieniu Towarzystwa Jezusowego, nie otrzymawszy jeszcze wszystkich święceń, powrócił do stanu świeckiego i pracował w bibliotece Załuskich. Książę Adam Czartoryski, generał ziem podolskich, oceniwszy zdolności Kniaźnina, powołał go do Puław w charakterze sekretarza. Tu cały czas wolny poświęcał poezyi, pisząc Ody, Sielanki, Bajki, utwór liryczny p. t. Rozmaryn, wiersze okolicznościowe, jak Balon, Gala wielka, tragedye: Temistokles, Hektor, sceny dramatyczne: Marynki, Trzy gody, Zosiny i operę Cyganie. Tłomaczył również Ody Horacego, Pieśni Anakreonta i Osyana. W roku 1795 dostał pomieszania zmysłów. Umarł na ręku przyjaciela swego, Franciszka Zabłockiego w r. 1807.



Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Stefan Demby.