Album pisarzy polskich/Franciszek Dyonizy Kniaźnin

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Stefan Demby
Tytuł Franciszek Dyonizy Kniaźnin
Pochodzenie Album pisarzy polskich
Wydawca Gebethner i Wolff
Data wydania 1898
Druk W. Dunin
Miejsce wyd. Warszawa
Ilustrator Henryk Piątkowski
Źródło Skany na Commons
Inne Cały album
Pobierz jako: Pobierz Cały album jako ePub Pobierz Cały album jako PDF Pobierz Cały album jako MOBI
Indeks stron

FRANCISZEK DYONIZY KNIAŹNIN
(podług litografii współczesnej ze zbioru S. Dembego).

Urodził się w Witebsku roku 1750. Wychowany troskliwie przez matkę, oddany został na naukę do księży Jezuitów i ulegając namowom swoich nauczycieli, w czternastym roku życia wstąpił do ich zakonu. Po zniesieniu Towarzystwa Jezusowego, nie otrzymawszy jeszcze wszystkich święceń, powrócił do stanu świeckiego i pracował w bibliotece Załuskich. Książę Adam Czartoryski, generał ziem podolskich, oceniwszy zdolności Kniaźnina, powołał go do Puław w charakterze sekretarza. Tu cały czas wolny poświęcał poezyi, pisząc Ody, Sielanki, Bajki, utwór liryczny p. t. Rozmaryn, wiersze okolicznościowe, jak Balon, Gala wielka, tragedye: Temistokles, Hektor, sceny dramatyczne: Marynki, Trzy gody, Zosiny i operę Cyganie. Tłomaczył również Ody Horacego, Pieśni Anakreonta i Osyana. W roku 1795 dostał pomieszania zmysłów. Umarł na ręku przyjaciela swego, Franciszka Zabłockiego w r. 1807.



Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Stefan Demby.