Ad vitam, non ad horam

	<<< Dane tekstu >>>
Autor	Giordano Bruno
Tytuł	Ad vitam, non ad horam
Pochodzenie	Wyjątki z »Bohatyrskich szałów« ze zbioru Po drodze
Wydawca	G. Gebethner i Sp.
Data wyd.	1909
Druk	W. L. Anczyc i Spółka
Miejsce wyd.	Kraków, Warszawa
Tłumacz	Przecław Smolik
Źródło	Skany na Commons
Inne	Pobierz jako: EPUB • PDF • MOBI ; Cały zbiór; Pobierz jako: EPUB • PDF • MOBI
	Indeks stron

›››

4.

AD VITAM, NON AD HORAM.

Wieśniak nawet, którego zorzy wschód
na pracę budzi ciężką, znajdzie schron
przed słońcem, co jak rozpalony dzwon
wieści, że spocząć czas gdzie cień i chłód;

a gdy słoneczny wóz swój wieczny trud
w zachodni niebiosów przesunie skłon,
dalej się trudzi, aż mu mroki sine
snu zasłużoną zwiastują godzinę.

Jeno ja sam
na trawiącego ognia skazan żar —
płomieni, których wiekuisty czar;

dla mnie wciąż słońce tam,
gdzie najgorętszych blasków płonie stos:
bo ja tak chcę i tak też chce mój los!

Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronach autora: Giordano Bruno i tłumacza: Przecław Smolik.