Zbuntowane i zwyciężone
Wygląd
| Dane tekstu >>> | ||
| Autor | ||
| Tytuł | Zbuntowane i zwyciężone | |
| Podtytuł | Powieść fantastyczna | |
| Wydawca | Instytut Wydawniczy Inwalidów Wojennych i Byłych Wojskowych | |
| Data wyd. | 1925 | |
| Druk | Tłocznia Tow. „Straży Kresowej“ | |
| Miejsce wyd. | Warszawa | |
| Źródło | Skany na Commons | |
| Inne | Cały tekst | |
|
| ||
| Indeks stron | ||

Pierwotni ludzie uważali kobietę za istotę tajemniczą, magiczną, świętą, niebezpieczną dla mężczyzny. Była dla nich królową-matką, wyrocznią, sędzią. Z biegiem czasu kobieta stała się, jak to zawsze bywa „o zmierzchu bóstwa”, — istotą niższą i pogardzaną.
Ludzie współcześni poniżyli kobietę jeszcze bardziej, pożądając jej i nie zaglądając do jej duszy.
Nic więc dziwnego, że kobieta, w której żyłach płynie krew bóstwa, władczyni i niewolnicy, umie obdarzać jak królowa, miłować, jak bogini, nienawidzieć i zemsty dokonywać — jak zbuntowana niewolnica z rodu możnych władców.
F. A. Ossendowski. „The last struggle”

