Wyznania (Augustyn z Hippony, 1847)/Księga Pierwsza

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Augustyn z Hippony
Tytuł Wyznania
Część Księga Piérwsza
Wydawca Piotr Franciszek Pękalski
Data wydania 1847
Druk Drukarnia Uniwersytecka
Miejsce wyd. Kraków
Tłumacz Piotr Franciszek Pękalski
Tytuł orygin. Confessiones
Źródło Skany na Commons
Inne Cała Księga Pierwsza
Pobierz jako: Pobierz jako ePub Pobierz jako PDF Pobierz jako MOBI
Cały tekst
Pobierz jako: Pobierz Cały tekst jako ePub Pobierz Cały tekst jako PDF Pobierz Cały tekst jako MOBI
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
 
Str.
Rozdział I. Rozważa wielkość Boga 
 15.
Rozd. II. Bóg jest w człowieku a człowiek w Bogu 
 16.
Rozd. III. Bóg jest wszędzie cały zupełnie 
 17.
Rozd. IV. Niewypowiedziana wielkość Boga 
 — 
Rozd. V. Wzywa Boga, aby się stał jego duszy zbawieniem 
 18.
Rozd. VI. O niemowlęctwie człowieka, i o wieczności Boga 
 19.
Rozd. VII. Niemowlę jest grzeszném 
 23.
Rozd. VIII. Jakim sposobem nauczył się mówić 
 25.
Rozd. IX. O wstręcie, jaki miał z początku do uczenia się, i o bojaźni kary namienia 
 26.
Rozd. X. Bardzo był do gry przywiązany 
 28.
Rozd. XI. Opisuje swoję chorobę i w niéj chrztu żądanie 
 29.
Rozd. XII. Bóg obrócił na jego użytek nieprzejrzany cel nauk, do których go przymuszano 
 31.
Rozd. XIII. Zbyt przywiązywał się do bajek poetycznych 
 — 
Rozd. XIV. Jak wielki miał wstręt ku nauce greckiego języka 
 34.
Rozd. XV. Jego modlitwa 
 35.
Rozd. XVI. Powstaje na sprosność bajek. 
 — 
Rozd. XVII. Rozważa próżność swoich nauk 
 37.
Rozd. XVIII. Żali się na ludzi, że ściśléj zachowują prawidła grammatyczne niżeli przykazania Boskie 
 38.
Rozd. XIX. Mówi o błędach dzieci, i występnych ludzi 
 40.
Rozd. XX. Składa dzięki Bogu za dary, które odebrał w dziecięcym wieku 
 41.


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronach autora: Augustyn z Hippony i tłumacza: Piotr Franciszek Pękalski.