Wyznania (Augustyn z Hippony, 1847)/Księga Trzynasta

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Augustyn z Hippony
Tytuł Wyznania
Część Księga Trzynasta
Wydawca Piotr Franciszek Pękalski
Data wydania 1847
Druk Drukarnia Uniwersytecka
Miejsce wyd. Kraków
Tłumacz Piotr Franciszek Pękalski
Tytuł orygin. Confessiones
Źródło Skany na Commons
Inne Cała Księga Trzynasta
Pobierz jako: Pobierz jako ePub Pobierz jako PDF Pobierz jako MOBI
Cały tekst
Pobierz jako: Pobierz Cały tekst jako ePub Pobierz Cały tekst jako PDF Pobierz Cały tekst jako MOBI
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii

Rozd. I. Bóg uprzedza nas dobrodziejstwy swemi 
 381.
Rozd. II. Wszelkie stworzenie wzięło swój byt ze saméj dobroci Boskiéj 
 382.
Rozd. III. Z łaski Bożéj wszystko pochodzi 
 383.
Rozd. IV. Bóg nie z potrzeby, lecz jedynie ze swéj dobroci dał stworzeniom istnienie 
 384.
Rozd. V. O Trójcy Świętéj 
 385.
Rozd. VI. Dla czego napisano, że się Duch Boży unaszał nad wodami 
 386.
Rozd. VII. O skutkach Ducha Świętego 
 — 
Rozd. VIII. Połączenie się istot rozumnych z Bogiem jest jedyną ich szczęśliwością 
 387.
Rozd. IX. Dla czego jedynie o Duchu Ś. powiedziano, że się unosił nad wodami 
 388.
Rozd. X. O szczęśliwości czystych stworzeń 
 389.
Rozd. XI. Że obraz Trójcy jest w człowieku 
 390.
Rozd. XII. Bóg podobnym postępuje sposobem w ustanowieniu kościoła jak w stworzeniu świata 
 391.
Rozd. XIII. Odnowienie nasze nie może być doskonałe w tém życiu 
 392.
Rozd. XIV. Wiarą i nadzieją dusza się umacnia 
 393.

Rozd. XV. Pismo ś. przyrównane jest do firmamentu nieba; aniołowie zaś do wód, które są nad firmamentem 
 394.
Rozd. XVI. Nikt nie zna Boga tak, jak sam siebie Bóg poznaje 
 397.
Rozd. XVII. Jak rozumieć należy stworzenie morza i ziemi 
 — 
Rozd. XVIII. Sprawiedliwych można do gwiazd przyrównać 
 398.
Rozd. XIX. Droga do doskonałości 
 400.
Rozd. XX. Sens mistyczny tych słów: Niech wody wydadzą płaz i ptaki 
 402.
Rozd. XXI. Allegoryczne tłumaczenie ziemskich zwierząt 
 404.
Rozd. XXII. Odnowione życie duszy 
 407.
Rozd. XXIII. O jakich rzeczach sądzić przystoi duchownemu człowiekowi 
 408.
Rozd. XXIV. Dla czego Bóg pobłogosławił człowiekowi, rybom i ptastwu 
 410.
Rozd. XXV. Ziemskie owoce wyobrażają w sensie przenośnym pobożne uczynki 
 413.
Rozd. XXVI. Pożytek dzieł miłosierdzia od dobréj woli zależy 
 414.
Rozd. XXVII. Co znaczą ryby i wieloryby? 
 417.
Rozd. XXVIII. Dla czego Bóg mówi, że dzieła które stworzył są bardzo dobre 
 — 
Rozd. XXIX. W jakiém rozumieniu widział Bóg ośm razy, że dzieła jego są dobre 
 418.
Rozd. XXX. Mówi jeszcze nieco o bredniach Manichejskich 
 419.
Rozd. XXXI. Prawdziwy mędrzec chwali to, co jest Bogu miłe 
 — 
Rozd. XXXII. Mówi w krótkości o dziełach całego stworzenia 
 421.
Rozd. XXXIII. Bóg stworzył świat z materyi, którą w tym samym czasie udziałał 
 422.
Rozd. XXXIV. Mówi pod allegoryą o rzeczach stworzonych 
 423.
Rozd. XXXV. Żąda pokoju 
 424.
Rozd. XXXVI. Siódmy dzień nie miał wieczora 
 — 
Rozd. XXXVII. Jak w nas Bóg spoczywa 
 425
Rozd. XXXVIII. Różnica pomiędzy poznaniem Boskiém a ludzkiem 
 — 
Roczniki. Roczniki czyli życie ś Augustyna porządkiem lat zebrane 
 427.
O kacerstwie Manicheuszów. O kacerstwie Manicheuszów 
 445.
Błędy Manichejskie. Błędy Manichejskie 
 447.


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronach autora: Augustyn z Hippony i tłumacza: Piotr Franciszek Pękalski.