Wiatr gnie sieroce smreki

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania


Na jeziorach włoskich Z wirchów i hal • 2. Z Tatr • I. Wiatr gnie sieroce smreki • Jan Kasprowicz Na szczycie
Na jeziorach włoskich Z wirchów i hal
2. Z Tatr
I. Wiatr gnie sieroce smreki
Jan Kasprowicz
Na szczycie
ze zbioru Dzieła poetyckie Tom 4

I.

WIATR GNIE SIEROCE SMREKI...

Wiatr gnie sieroce smreki,
W okna mi deszczem siecze;
Cicho się moja dusza
Po mgławych drogach wlecze.

Ku turniom płynie krzesanym,
Ku ścieżkom nad przepaściami,
Gdzie widmo bożych tajemnic
Zmaga się w szumach z nami.

Ku wirchom dąży strzelistym,
Spowitym w słoneczne złota,
Gdzie o bezbrzeżnych przestrzeniach,
Samotna śni tęsknota.

Wiatr gnie sieroce smreki,
Mgławica deszczem prószy...
Hej góry! zaklęte góry!
Tęsknico mojej duszy!



Grafika na koniec utworu.jpg


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Jan Kasprowicz.