W górę serca i czoła

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania


Kolędy W górę serca i czoła
Kolędy W górę serca i czoła
Polska kolęda kościelna, śpiewana w tonacji bemolowej pod melodię autorstwa J.K.

W górę serca i czoła! Pieśń zabrzmiała wesoła,
i po ziemi rozlega się całej.
Oto Jezus maleńki, pośród lichej stajenki,
zstąpił do nas z niebieskiej Swej chwały
Radość bije w przestrzenie, czuje każde stworzenie,
jaka dana mu z niebios pociecha;
Wie, że Boskie to Dziecię do każdego na świecie
z łona matki się słodko uśmiecha.
Lecz spójrz Boska Dziecino, oto z ócz nam łzy płyną
i przez łzy się modlimy do Ciebie;
Niech ta gwiazda, co płonie w chwały Twojej koronie
i nam także zabłyśnie na niebie.
Niech ta gwiazda, co płonie w chwały Twojej koronie
I nam także zabłyśnie na niebie!
Niech jej promyk, co świeci wśród burzliwej zamieci
i nam ulgę przyniesie w niedoli;
Niechaj w polskiej krainie raz pieśń taka popłynie:
"Pokój ludziom, co dobrej są woli!"


   góra strony