W żłóbku na sianie

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania


Kolędy W żłóbku na sianie
Kolędy W żłóbku na sianie

W żłóbku na sianie leży kochana Dziecina.
Patrzy złocista, Matka przeczysta na Syna.


Strzecha słomiana, nad żłóbkiem Pana lśni zorza.
Osiołek z wołem patrzą się społem w Twarz Bożą.


Jadą Królowie, wielcy panowie, magnaty.
Blask od kamieni, szaty z czerwieni bogatej.


Mirrę i złoto sypią z ochotą w tej dobie:
A on, choć zima, odzieży nie ma na sobie.