Szczyt

	<<< Dane tekstu >>>
Autor	Adam Stodor
Tytuł	Szczyt
Pochodzenie	Antologia współczesnych poetów polskich
Wydawca	Księgarnia Maniszewskiego i Meinharta
Data wyd.	1908
Druk	Aleksander Ripper
Miejsce wyd.	Lwów
Źródło	Skany na Commons
Inne	Pobierz jako: EPUB • PDF • MOBI ; Cała antologia; Pobierz jako: EPUB • PDF • MOBI
	Indeks stron

›››

SZCZYT.

Ostry obelisk nagiej ciemnej skały,
Skrzesane złomy, skrami szronu lśniące!
A w okrąg — bezmiar śnieżny, oniemiały
I blaski zimne, a oślepiające:

To szczyt! — Tam w dole przepaści, ziejące
Lawin śnieżycą, straszne lodozwały —
Otchłań, gdzie wiatr rozwiewa skrzydła rwące
I ton przewala mgły skłębionej, białej!

To szczyt! A nad nim jeno błękit czysty,
Jak kryształ jasny, zimny przeźroczysty —
I słońce, białe, roziskrzone słońce!

I Bóg — jako te głazy niewzruszony,
Zimny, spokojny, w dali niezmierzonej,
Oślepiający jak to skrawe słońce!

Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Ludwik Szczepański.