Symfonie anielskie/Symfonia czternasta

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Jan Żabczyc
Tytuł Symfonia czternasta
Pochodzenie Symfonie anielskie
Wydawca Krakowska Akademia Umiejętności
Data wydania 1913
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Inne Pobierz jako: Pobierz jako ePub (z zewnętrznego serwera) Pobierz jako PDF (z zewnętrznego serwera) Pobierz jako MOBI (testowo) (z zewnętrznego serwera)
Cały tekst
Pobierz jako: Pobierz Cały tekst jako ePub (z zewnętrznego serwera) Pobierz Cały tekst jako PDF (z zewnętrznego serwera) Pobierz Cały tekst jako MOBI (testowo) (z zewnętrznego serwera)
Indeks stron


Symfonia czternasta.

Z raju pięknego miasta
Wygnana jest niewiasta
Dla jabłka skuszonego [1],
Przez węża podanego.

Wędruj-że Ewo z raju,

Już cię tu dobrze znają,
Fora, Adamie, fora
Z tak rozkosznego dwora.

Wędrując Adam z raju,

Gdy stanął w ziemskim kraju,
10 

Obejrzał [2] się po chwili,
Alić dalej, niż w mili.

W raju miał dość wszytkiego,
Na ziemi nic własnego,

Puste krainy orał,
15 

Niestetyż [3] z płaczem wołał.


Ach! bieda mnie nędznemu
Człowieku wygnanemu, [4]
Do raju trafić nie mogę,

Bom przez grzech stracił drogę.
20 


W rajum miał dość rozkoszy,
Złote na polach kłosy,
Nigdym nie umiał orać,
Za wołmi hola [5] wołać.

Byś była dobra żonka,
25 

Słuchałabyś małżonka,
Strzegłabyś się rozmowy
Niecnotliwy wężowej [6].

Azam ja nie dobry mąż?

Widząc, że cię zdradził wąż,
30 

Nie chciałem cię zasmucić,
Musiałem jabłka skusić [7].

Dałaś się zwieść wężowi,
Jam słuchał białej głowy:

Będziem cierpieć niewolą
35 

Na świecie ze złą dolą:

W boleści będziesz rodzić,
W wianeczku już nie chodzić,
Ja ziemię kopać muszę,

Chcąc pożywić swą duszę.
40 

O, wężu niecnotliwy!
Iżeś tak nieżyczliwy,
Nasienie białejgłowy
Pokruszy-ć kostki z głowy.

Już się dziś wypełniają
45 

Proroctwa i ustają
Dawida z Izajaszem,
Gdy Panna z Mesyaszem

Z betleemskiej stolicy

Ucieka na oślicy,
50 

Chcąc nas pojednać z Bogiem
W takim upadku srogiem.

Na te chwalebne gody
Idąc w obce narody

Z Józefem i Maryą,
55 

Jezu, czołem Ci biją

Adamowi synowie
Maluścy i ojcowie
I z córeczkami matka,

Poklęknąwszy przed jasłka.
60 


Przypisy

  1. skąszonego
  2. obejźrzał
  3. niestytyż.
  4. strapionemu.
  5. ola.
  6. Niecnotliwej mężowi.
  7. skąsić.


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Jan Żabczyc.