Strona:Zaklęta królewna oraz inne bajki.pdf/14

będą jadły na złotych talerzach, ponieważ jednak miał ich tylko dwanaście, przeto nie zaprosił wieszczki trzynastej, by nie budzić jej zazdrości.
 Przyjęcie odbyło się wspaniale, po uczcie obdarzyły wieszczki królewnę hojnie, dając jej piękność, cnoty, bogactwo i różne rzeczy. W chwili, kiedy jedenasta wieszczka wypowiedziała swe czarodziejskie słowa, nadeszła nagle wieszczka trzynasta i zawołała pełna złości, nie witając się wcale:
 — Skończywszy piętnaście lat, królewna ukłuje się wrzecionem i umrze.
 Wszystkich ogarnęło wielkie przerażenie, a wieszczka dwunasta powiedziała:
 — Mogę tylko wyrok złagodzić, królewna nie poniesie śmierci, ale zapadnie w sen stuletni.
 Chcąc uchronić córkę od nieszczęścia, kazał król spalić wszystkie wrzeciona w