Strona:Wychowanie narodowe a Eucharystya.pdf/35

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.
—   33   —

mądrości ludzkiej między opatrzne wyroki Boże; bylebyśmy pomagali i wspierali, ale nie burzyli, i fałszywych tonów nie wzbudzali u tego ludu — Bóg w nim zwycięży, i kielich krwi dopełni!


∗                    ∗

Mówiąc o męczeństwie ludu, miałżebym przeoczyć męczeństwo polskiego kapłana? O serca kapłańskie! Ile to tu was jest wśród moich słuchaczy, do których odezwać się mogę i z prawdą i współczuciem i podnieść wasze wybraństwo w cierpieniu!
Serca kapłańskie! wy serca męczeńskie! W jakże innych to pracujecie od nas warunkach! my pełniąc naszą powinność zbieramy nieraz może nawet nie tak zasłużone słowa uznania i wdzięczności, ale wy za wierność Chrystusowi macie nieraz za jedyną nagrodę krzyż i prześladowanie.
Kiedy w codziennej ofierze Chrystus Eucharystyczny wstępuje do serc waszych, to pragnie je zmienić w ofiarne ołtarze. Wy mu mówicie, iż przyjmujecie wszystkie krzyże za winy wasze, i grzechy wasze; a On wam jeszcze przez szept tajemny dopowiada: cierp i za sprawę też moją i za ten naród, który też moim jest narodem.
O Bracia najmilsi, dajcie ze siebie tyle tej siejby ile jej Bóg zażąda. Dorośnijcie do wezwań Pańskich i spełniajcie tę tajemną misyę Eucharystyczną! Spełniajcie ją przez oddanie się wasze i poświęcenie się wasze!

Wychowanie narodowe a Eucharystya.3