Strona:Wybór poezyj- z dołączeniem kilku pism prozą oraz listów.djvu/175

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Równego Piastom domu głowę w Polsce widzę,
Dobrego Jagiellona przy pięknéj Jadwidze;
Co w srogiéj harde mnichy start na głowę bitwie[1],
I przejednał na wieki Lacha mężnéj Litwie.

Jego sprawą narody dwa z wieków niechętne
Wkroczywszy pod Horodlą w przymierza pamiętne,
Dały sobie braterskie, znak przyjaźni, dłonie,
Łącząc wspólne sztandary, orły i pogonie.

A któżby cię nie poznał po skrwawionym licu,
Młodziuchny bohatyrze, cny Jagiellonicu?[2]
Płaczą dotąd twéj straty, kędyś poległ marnie,
Syte krwie lackiéj pola przy fatalnéj Warnie.

Twym upadem, kędy Rzym drugą miał stolicę,
Runął Carski gród na blask pohańskiéj szablice,
A z błot scytyjskich wpadszy sprosne hord tysiące,
Groźne aż nad Dunajem utkwiły miesiące.

Pomnijcie na mściwego ramienia potęgę,
Którzykolwiek gwałcicie raz daną przysięgę!
Jest Bóg, co patrzy na was, i rzuca ogromne
Pioruny na umysły z nieba wiarołomne.

Po bracie brat nadchodzi, co przymierzem nowym
Kazimierz Litwę złączył z plemieniem Lechowym,
I biorąc w hołd Prusaków, krwawéj pochop wojny,
Stępił dumnych hermistrzów umysł niespokojny[3].

Po nim idzie potomstwo, trzej bracia rodzeni,
Jeden się Janem, drugi Aleksandrem mieni:
Pierwszy się wsławił klęską w pustyniach Bukowych,
Drugi prawem przymnożył swobód narodowych[4].

  1. Klęska sławna Krzyżaków pod Taneberkiem r. 1410, na któréj mistrz ich Junningen zabity. R. 1413 sejm w Horodli, na którym ściśléj jeszcze Litwa z Polską złączona została.
  2. Klęska Polaków i Węgrów pod Warną roku 1444, po któréj w lat kilka wzięty szturmem Carogród od Mahometa II. Władysław zawarszy pokój z Turkami na lat 10 w Szegedynie, za poradą niektórych zerwał go przed czasem
  3. Dowodem tego sławny traktat toruński 1466, mocą którego Prusy nazwane królewskiemi zostały zupełnie przy Koronie, a część ich druga oddana Krzyżakom pod obowiązkiem hołdu.
  4. Obacz statut Aleksandra króla r. 1505.