Strona:Wacław Sieroszewski - Nowele (1914).djvu/157

chodzili na rękach, wdrapywali się na maszty, robili młynki na drążkach i barach, wreszcie fikali w powietrzu koziełki ze zręcznością cyrkowców...
 Nie wiem, jaką to mogło mieć wartość strategiczną, ale zauważyłem, że nasze zdumienie zrobiło wielką przyjemność gienerałowi...
 Do Wu-czań-fu nie udało mi się dostać. Nadeszły niepomyślne wieści. Musiałem wracać.
 Wojna wschodnia od samej Japonji biegła za mną w tropy... Wybuchła w kilka dni po moim przybyciu do Warszawy...
 Z niezmiernym zajęciem śledziłem jej przebieg, choć ani chwili nie wątpiłem o rezultacie.
 — Obudzi się Wschód... — wspominałem proroctwo poety.
 Obudziła się Japonja. Korea została wstrząśnięta w sennym letargu wiekowym utratą niepodległości. Pewny jestem, że ją odzyszcze, odrodzona i uszlachetniona. Obecnie budzą się Chiny.
 Marzenia Sasaki Nobu-tsuna ziszczają się. Czy ziszczą się do końca?
 O losach jego dobiegła mię głucha wieść, że brał udział w walkach i że pono zginął na branderze, zatopionym przy wejściu do Portu Artura.
 Został po nim w Europie jeno zapisany wachlarz, gdzie w kunsztownym wierszu cierpienia Polski kojarzą się z rycerskim nakazem Buszi-do...