Strona:Wacław Sieroszewski - Nowele (1914).djvu/126

 — Więc cóż?...
 — Ach, pan nie ma pojęcia, co ci Niemcy tu wyrabiają!... Wszędzie włażą, do wszystkiego się wtrącają... Skupują na gwałt za wszelką cenę od Belgijczyków w okolicach fabryki, sami zakładają przedsiębiorstwa zupełnie głupie, nie licząc się z wydatkami... Oszukują, kręcą, wyzyskują... A jak tylko najmniejszy jakiś zatarg, nieporozumienie — zaraz gwałt... konflikt międzynarodowy i żądają kompensaty, żądają pieniędzy!... Albo my wiemy: może ten konsul umyślnie robi te historje!... Z tego może wyniknąć gruba sprawa, gruba... odpowiedzialność!...
 — W takim razie należy się spodziewać, że on kiedykolwiek przyjdzie goły do stołu!...
 — No, co to, to nie! Wtedy moglibyśmy go potraktować, jako osobę niespełna rozumu! — uśmiechnął się Japończyk. — Lecz obecnie niby nic jeszcze nie zrobił! Czyby pan nie zechciał od siebie zwrócić uwagę tym paniom?... Napewnoby pana usłuchały... Wszak one są rodaczkami pana.
 — Mojemi rodaczkami?
 — No tak!... To Polki z Odessy!...
 — Polki z Odessy? Mogę pana upewnić, że wcale nie są do nich podobne!
 — A jednak tak powiedziały kapitanowi okrętu.
 — Dobrze — ja to wyjaśnię, ale od stołu ich nie będę wypraszał. Pan rozumie, że to nie moja rzecz! —
 — Zapewne. Skoro w dodatku pan mówi, że to nie są pana rodaczki!
 — Przypuszczam, że to są żydówki... A czy są