Strona:Swetoniusz - Żywot Nerona (tłum. Ejsmond).djvu/60

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


L. Pogrzeb Nerona kosztował 200 tysięcy sestercji. Ubrano go w białą szatę złoto haftowaną, którą miał na sobie w styczniowe kalendy.
Eglope i Alexandra, piastunki jego, oraz Akte, kochanka Nerona, przeniosły prochy Cezara do grobowca Domicjusza, który spostrzegamy z pól marsowych śród ogrodów na wzgórzu.
Widzimy w tym pomniku podstawę z porfiru, na której wzniesiony jest ołtarz z marmuru hiszpańskiego, otoczony balustradą z Hiazyjsklego marmuru.
LI. Neron był szatynem średniego wzrostu. Ciało miał pokryte plamami, nieczyste. Oczy błękitne, wzrok krótki, szyję szeroką i brzuch gruby, nogi małe, temperament gwałtowny.
Mimo nadmiaru rozpusty chorował tylko trzy razy podczas 14 lat. I wówczas nawet nie kazano mu powstrzymywać się od wina ani zachowywać dyety.
Fryzował włosy swoje w szczeble, a podczas podróży swej do Grecji nosił długie kędziory, spadające na ramiona. Zjawiał się publicznie w kurtce, z chustką dokoła szyi, bez paska i boso.